گزارش تصویری ثانیه هایی که دیر میگذرند

در حسرت خانواده ایی که داشتند و دیگر نیست، خنده‌هایشان هم تلخ است هم شیرین. در اتاق‌هایشان نشسته‌اند، خوابیده‌اند، ایستاده‌اند و جلوی قابِ دوربین بعضی‌هایشان می‌خندند و بعضی‌هایشان تهی از هرگونه احساسی خیره می‌شوند.

دوست داری دستان تک‌تکشان را فشار بدهی، در آغوششان بگیری و بگذاری یک دلِ سیر گریه کنند؛ از بی‌رحمی روزگار و بی‌اعتناییِ آدم‌هایی که اینجا رهایشان کرده‌اند و چشم‌به‌راهشان گذاشته‌اند. چشم‌به‌راهِ آمدنِ چهره‌اي آشنا، نگاهي قديمي و دستاني گرم از خانواده‌…

اینجا کهریزک …

عکاس میلاد فیروزان

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا