جای ۱۸۶ نیمکت خالی… – پایگاه اطلاع رسانی مدیریت شهری کرج
فرزانه سیداسحقی // حیاط مدرسه پر شد از صدای خندهها، از قدمهای کوچک و بزرگ، از شوق دیدار دوستان و بوی مهر.
اما در میان این همه هیاهو، جایی هست که سکوتش بیشتر از هر صدایی به گوش میرسد…
مدرسه شجره طیبه میناب؛ جایی که جای ۱۸۶ دانشآموز شهید هنوز خالی است.
۱۸۶ صندلی…
۱۸۶ نیمکت…
۱۸۶ دفتر نانوشته…
۱۸۶ نام که روزی با صدای زنگ مدرسه، راهی کلاس میشدند؛ اما تقدیرشان این بود که از کلاس درس دنیا، به کلاس بزرگتری به نام ایثار و شهادت کوچ کنند.
امروز اگرچه زنگ آغاز سال تحصیلی برای دانشآموزان به صدا درآمده است، اما انگار در گوشهای از این مدرسه، هنوز صدای قدمهای همان بچهها شنیده میشود؛ بچههایی که میتوانستند امروز دانشجو باشند، معلم باشند، پزشک باشند، پدر و مادر باشند…
اما سهمشان از این روزهای مدرسه، یک قاب عکس و یک نام جاودانه است.
چه سخت است آغاز مهر، وقتی جای بعضی از دانشآموزان تا همیشه خالی است…
چه سخت است دیدن نیمکتی که صاحبش دیگر برنمیگردد؛
دفترچهای که دیگر ورق نمیخورد؛
و زنگی که برای دانشآموزی به صدا درمیآید که سالهاست در آسمان، مهمان خداست.
۱۸۶ دانشآموز شهید میناب، فقط یک عدد نیستند؛
۱۸۶ روایت از ایمان، کودکی، آرزو و فداکاریاند.
امروز باید نامشان را بلندتر از همیشه صدا بزنیم؛
تا نسل جدید بداند امنیت و آرامشی که امروز در کلاس درس تجربه میکند، بیهزینه به دست نیامده است.
امروز، در آغاز سال تحصیلی، به احترام آن ۱۸۶ دانشآموز شهید، لحظهای سکوت میکنیم…
برای کودکانی که زنگ مدرسه را شنیدند، اما زنگ آخر زندگیشان، زنگ شهادت بود.
مهر امسال مبارک؛
اما یادمان باشد در مدرسه شجره طیبه میناب، هنوز ۱۸۶ نیمکت چشمانتظار صاحبانشان هستند…
روحشان شاد و یادشان تا همیشه در دفتر تاریخ این سرزمین
